Kalendarz FISE / Październik

Władze muszą sobie zdawać sprawę z tego, że jest mnóstwo osób, które nie będą mogły pracować na wolnym rynku ze względu na: wiek, zdrowie, kwalifikacje, czasami problemy z uzależnieniem, czasami kłopoty rodzinne. I jeśli gmina, powiat mają się rozwijać, trzeba tym osobom pomóc – stworzyć inne warunki pracy – uważa Krystyna Dorsz, prezes zarządu Stowarzyszenia „Dla Ludzi i Środowiska”.

Misją stowarzyszenia "Dla Ludzi i Środowiska" jest aktywizacja społeczności lokalnych na terenach wiejskich, przede wszystkim zaś integracja osób wykluczonych z rynku pracy, która wspomaga osiągnięcie zrównoważonego rozwoju gospodarki lokalnej. Misją stowarzyszenia jest też niesienie pomocy różnym pozarządowym inicjatywom lokalnym. Ograniczenie zjawiska marginalizacji społecznej na obszarach popegeerowskich, przygotowanie osób zagrożonych wykluczeniem społecznym do wejścia na rynek pracy i powrotu do czynnego życia zawodowego - to pozostałe cele jakie stawia przed sobą organizacja.

Kontekst
W Polsce wciąż nierozwiązanym problemem jest wysokie bezrobocie mieszkańców wsi (ponad 44 proc. Wszystkich bezrobotnych w kraju) i związane z tym głębokie ubóstwo na wsiach. Szczególnym i odrębnym przypadkiem jest bieda dawnych osiedli pegeerowskich, która wynika przede wszystkim z bezrobocia.

Bezpośrednią przyczyną bezrobocia i obecnej złej sytuacji rodzin byłych pracowników PGR, czyli mieszkańców osiedli pegeerowskich, była pod koniec lat dziewięćdziesiątych likwidacja nieopłacalnego sektora państwowego w rolnictwie. Ale problemy socjalne związane są nie tylko z likwidacją PGR, ale także z funkcjami, jakie spełniały PGR-y w społecznościach wiejskich. Były one nie tylko miejscem pracy, ale miejscem do życia. Pracownikami byli ludzie pochodzący z biednych, wielodzietnych rodzin, wywodzący się z małorolnych gospodarstw, z bezrolnej biedoty wiejskiej, ze środowisk sezonowych robotników rolnych.

Ponieważ większość Państwowych Gospodarstw Rolnych powstała (po drugiej wojnie światowej) na terenach Ziem Odzyskanych albo w Wielkopolsce, to pracownikami gospodarstw stawała się ludność napływowa. PGR-y stwarzały możliwości pracy ludziom bez żadnych kwalifikacji i z niskim wykształceniem. Oferowały niesłychanie rozbudowany system świadczeń socjalno-bytowych: bezpłatne mieszkania, działki pracownicze, możliwości hodowli przyzagrodowej, pracy (stałej lub dorywczej) dla innych członków rodziny, rozmaite deputaty, zniżki i udogodnienia.

PGR zapewniał także wiele usług ułatwiających życie codzienne, takich jak remonty mieszkań, transport, żłobki i przedszkola dla dzieci, instytucje życia kulturalnego, rozrywki.

W takich warunkach mieszkały, żyły i pracowały 2-3 pokolenia rodzin. Ten rodzaj pracy i ten styl życia, jak zwracają na to uwagę socjolodzy, stanowiły granice horyzontu aspiracji i wyobrażeń.

Ponieważ PGR-y były często jedynym pracodawcą na lokalnym rynku pracy, byli pracownicy znaleźli się w szczególnie trudnej sytuacji. Ich ogólnie niski poziom wykształcenia, brak kwalifikacji, a także bardzo wąskie kwalifikacje były przeszkodą w znalezieniu nowej pracy. Problemy dodatkowo zwiększała dotychczasowa izolacja społeczna osiedli pegeerowskich oraz utrudniony dojazd komunikacyjny. Bezrobocie w rejonach popegeerowskich jest bezrobociem strukturalnym i wieloletnim. Jego likwidacja wymaga szczególnych mechanizmów i narzędzi.
 

Więcej o kontekście, historii i działalności Stowarzyszenia "Dla Ludzi i Środowiska" w Atlasie Dobrych Praktyk Ekonomii Społecznej -->

Informacje o Stowarzyszeniu Dla Ludzi i Środowiska

Nazwa organizacji:
Stowarzyszenie Dla Ludzi i Środowiska
Adres:
ul. Dworcowa 5, 64-420 Kwilcz
Osoba kontaktowa:
Krystyna Dorsz, prezes zarządu
e-mail:

Rodzaj działalności:
pomoc ludziom bezrobotnym z powiatu
Rok powstania:
2003
Adres www:
www: www.rose.org.pl

Czym jest Atlas Dobrych Praktyk Ekonomii Społecznej?

Atlas Dobrych Praktyk powstał z myślą o promocji polskich przedsięwzięć ekonomii społecznej, czyli tych, które realizację celów społecznych starają się połączyć ze skutecznym działaniem na rynku.

Takich przedsięwzięć jest w Polsce wiele. Każde z nich ma swoją specyfikę, własną historię, liderów. Każde jest niepowtarzalne. Łączy je determinacja, zaangażowanie, poświęcenie ludzi, którzy mimo przeszkód chcą zrobić coś dobrego, chcą, żeby było lepiej.

Na potrzeby Atlasu wybraliśmy różne formy działania, o różnym zasięgu, skierowane do różnych grup społecznych. Mamy nadzieję, że staną się one inspiracją dla innych. W przyszłości chcemy rozbudowywać Atlas o nowe, modelowe przedsięwzięcia.

Więcej o Atlasie Dobrych Praktyk Ekonomii Społecznej